Vorige week zondag hebben we, ik en Nick van Dijk (mijn co-schipper voor deze dag), een uitgebreide training gehad van Ysbrand Endt (Pro3oc). Met deze training in ons achterhoofd verschenen we aan de start.
We hadden vooraf afgesproken dat we gereserveerd zouden starten. Het belangrijkste vonden (en vinden) we dat we zonder schade of protesten over de lijn zouden gaan. Vooraf hebben we een rif gezet en voeren dus onder gereefd grootzeil en de inter (fok).
De start verliep redelijk. We waren traag weg, maar wisten als tweede mini de bovenboei te ronden. Hierna kwam een rak admiraal zeilen, om daarna het eerste downwind rak op te gaan.
Dit werd ons eerste rak onder spi, op de NED 713 met meer dan 12 knopen wind. Er stond nu 17 knopen ware wind en de hoek zou 125 graden worden!! Dus ik wist dat we iets konden verwachten....
Bij de boei hebben we de grote spinnaker gehesen en het overige tuig laten staan....wat volgde was een explosie van geweld!! Het leek net of er iemand kerosine in mijn bootje had getankt en op de startknop had gedrukt.
De snelheid liep op tot rond de 12 / 13 knopen door het water! De top in dit rak was 15 knoop. Deze top werd afgeremd door de golf die we inhaalden en waar we massief in doken! Geweldig in alle opzichten!
De volgende vlaag die een nog hogere snelheid wilde beloven, beloonde ons met de meest fantastische broach ever! Tenminste, aan de wal kregen we complimenten over deze broach.
Gemiddeld genomen is dit een fantastisch rak geweest. We lagen namelijk eerste van de hele Mini-vloot binnen dit veld!
Vervolgens gingen we een bezeild rak op waar we onze positie konden handhaven.
Het volgende rak was plat voor de wind. Dit werd dus afkruisen met weer de grote spi erop. Hier konden we ook de positie behouden en bleven we tussen een aantal J-109's zeilen. Helaas waren we te vroeg gegijpt en kwamen we iets te laag bij de boei uit en moesten we de laatste 300 m1 op grootzeil en inter zeilen. Dit heeft geen positie's gekost (in de eigen klasse), maar de competitie wel dichterbij gebracht.
Vastbesloten om weer voorsprong op te bouwen, gingen we het kruisrak in. Hier zeilden we tussen een aantal First 31.7's en direct tegen een X79 . Dit ging fantastisch. Een goede windshift achter een wolk bracht ons zelfs tot vlak voor hun bij de bovenboei. Bijkomend voordeel was dat we de voorsprong tot de Bonautic (de tweede mini) vergroot werd.
En toen... hadden we pech. Bij het ronden van de boei liep één van mijn roeren vast. Een snelle blik liet zien dat de grootschoot op de één of andere manier uit de kuip was geraakt en om het roer was geslagen. Een kluw van lijn zat vast tussen de onderzijde van mijn boot en het balansdeel van mijn roer. En met vast bedoel ik ook echt vast!!
Er is maar één manier om dit opgelost te krijgen. Alle druk moet uit de boot, dus de zeilen moesten worden gestreken. Vervolgens is Nick over de spiegel heen gaan hangen (terwijl ik hem vast hield en de overige boten aangaf dat we onbestuurbaar waren) en heeft dit los gepeuterd.
Het verlies was groot. Onze voorsprong van circa 2 mijl op de Bonautic was weg. Sterker nog we lagen ongeveer 2 mijl achter. En dit met nog ongeveer 20 mijl te gaan. Als je weet dat we na 30 mijl, 2 mijl waren uitgelopen. Dan weet je ook dat twee mijl inhalen op de volgende 20 mijl meer dan een grote uitdaging gaat zijn.
Toch hebben we alles op alles gezet om de achterstand weg te poetsen. We hebben met een enorme focus
de laatste rakken afgekruist. Hierbij hebben we nog twee 30-voeters en twee 40+-voeters ingehaald (downwind). De Bonautic liet echter weinig ruimte. Ik schat in dat we ongeveer een mijl van de achterstand hebben afgesnoept, maar we moesten de eerste plek aan Bonautic gunnen.
Zo blijkt maar dat het klopt wat de Fransen zeggen: wedstrijden worden gewonnen door diegene met de minste schade.
Samengevat is dit een dag waarin ik veel heb geleerd:
- Altijd je lijnen netjes bergen in kuip en met regelmaat controleren!
- Hoe op snelheid te blijven in een krusirak met afnemende wind en blijvende golven.
- Gebruik van sanitair met 10+ knopen snelheid
- Wat te doen na een broach
- omgaan met stacken aan boord ( het verdelen van het gewicht / trimmen van de boot in lengte en breedte)
- Dat fotograferen en filmen bij hoge snelheden nog niet tot de mogelijkheden behoren
Etc. etc. etc.
Het belangrijkste is dat Nick en ik een prachtig evenement hebben gehad. We hebben genoten!
Onze speciale dank gaat uit naar de ondersteuning die we kregen van Bart Desaunois van de Batfish. Hij zeilde ook mee en heeft ons twee heerlijke slaapplaatsen aangeboden aan boord van zijn boot!
Bart, bedankt!
Het volgende verslag zal gaan over de solo Mini-training die gegeven wordt vanuit de stichting Shorthanded en met speciale medewerking van Ysbrand Endt.
Hier nog een paar plaatjes van de finish en het overhandigen van het sponsorbier:
0 reacties:
Een reactie plaatsen